میهمان گرامی برای استفاده کامل از امکانات باید عضو شده و یا وارد انجمن شوید - اکانت فوری با دسترسی محدود » نام کاربری و رمزعبور: visitor



ارتودنسی ثابت
زمان کنونی: 1396/11/3، 08:56 عصر
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: tazeha
آخرین ارسال: tazeha
پاسخ 1
بازدید 11

رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
ثابت ارتودنسی

ارتودنسی ثابت
#1
در مورد
   برای مشاهده لینک باید عضو شوید یا وارد شوید

بیشتر بدانید

انواع دستگاه های ارتودنسی

به طور کلی دستگاه های ارتودنسی به 2 دسته بزرگ 1- دستگاه های ارتودنسی متحرک و 2- دستگاه های ارتودنسی ثابت تقسیم می شوند.

دستگاه های ارتودنسی ثابت

دستگاههای ارتودنسی ثابت رایج عموماً نشئت گرفته از دستگاه Edgewise می باشند اجزاء اصلی دستگاه ارتودنسی ثابت شامل بند (Band) وبراکت (Bracket) واجزاء فرعی تر شامل تیوبهای هدگیر، باکال تیوب، قلابهای کمکی با کال، Lingual Bottom و اتچمنتهای کمکی دیگرمی باشد. بند ها سمان می شوند ولی براکت و سایر اجزاء فرعی باند می شوند یا ممکن است بر روی بند ها لحیم گردند. بند Band بر روی دندانهای مولر اول دایم و در بعضی موارد بر روی دندانهای مولر دوم دائم به منظور افزایش انکوریج قرار می گیرد همچنین بند را می توان برای دندان های قدامی، کانین، پره مولر اول و دوم نیز به کار برد ولی آنچه به طور روتین در انجام می شود این است که بند بر روی مولر اول دائم قرار داده می شود. بند با سیمان زینگ فسفات یا پلی کربوکسیلات یا گلاس اینومر بر روی دندانها قرار داده می شود سایر اتچمنتها یا مستقیماً توسط کامپوزیت بر روی دندان قرار داده می شوند یا اینکه این اتچمنتها به بند متصل می گردند و بند بر روی دندان سیمان می شوند. وقتی که استیل جای طلا را در گرفت بند های ارتودنسی ار بند متریال استیل به دور دندان فرم داده شدند. اولین بند هایی که از جنس استیل به صورت پیش ساخته به بازار آمد، آنهایی بودند که برای پرکردن آناتومیک تاج دندان در کارهای ترمیمی فرم داده شده بودند,که برای ارتودنسی نیز به کار گرفته شدند. درطی سالهای 1960 بندهای پیش ساخته به فراوانی وارد بازار شدند و در حال حاضر با شکل صحیح آناتومیک برای تمامی دندانها در بازار وجود دارد.

 

مزایای باند کردن دندان در ارتودنسی ثابت

باند کردن مستقیم اتچمنت ها به دندان مزایای انکار ناپذیری دارد. اینها هیچ دنباله اینترپروگزیمالی ندارند لذا لازم نسیت برای دندانها Separation انجام گیرد لازم به توضیح است که برای قرار دادن بند باید دندانها Separate شوند. یعنی قبل از بند در ناحیه اینترپروگزیمال دندانها لاستیکهایی قرار داده شود یا Brass Wire قرار داده شود تا فاصله اینترپروگزیمال بیشتر شود تا در جلسه بعد بتوان بر روی آنها بند قرار داد. بنابراین اتچمنتهایی که مستقیم برروی سطح دندان باند می شوند نیاز به Separation ندارند. در نتیجه درد کمتری به بیماری وارد میشود چون Separation با درد توأم است. گذاشتن و برداشتن این اتچمنتها از بند راحت تر است و از نظر استتیک نیز بهتر می باشد. وقتی که براکت بر روی دندان باشد چنانچه مشکل اندازه دندان وجود داشته باشد و نیاز به Strips کردن باشد تصحیح آن راحت تر است زیرا سطوح پروگزیمال آزاد هستند. اتچمنتهای باند شده لثه را کمتر تحریک می کنند و میزان پیدایش پوسیدگی و لکه های سفید White Spot روی دندانها کمتر می باشد، هرچند که با براکتها نیزاین مسئله به طور کامل منتفی نیست. درحال حاضربه صورت معمول برروی تمام دندانهایی که قرار است به آنها اتچمنت وصل شود، بند گذاشته نمی شود بلکه باند می شوند با این همه مواردی وجود دارد که ترجیح داده می شوند به جای باند از بند استفاده شود.

 

موارد اسفتاده بند به جای باند شامل قسمتهای زیر است:

1-ارتودنسی دندانهایی که قرار است نیروهای سنگین متناوب (Intermittent-Heavy ) به آنها وارد آید. یک مثال عالی برای این مورد، مولر های بالا است که قرار است به آنها هدگیر متصل شود. نیروهای Shearing و Twisting که به هنگام گذاشت و برداشت هدگیر اعمال می شوند بوسیله بند بهترتحمل می گردند تا باند.
2-ارتودنسی دندانهایی که نیاز به اتچمنت، هم در سطح لبیال و هم در سطح لینگوال دارند، مخصوصاً اگرکه اتچمنت لینگوال به جای دیگری متصل نگردد. گرچه این امکان وجود دارد که به هر دوطرف دندان در سطح باکال و لینگوال اتچمنت باند نمود ولی هم برای بیمار و هم برای نددانپزشک راحت تر این است که یک بند حاوی دو اتچمنت گذاشته شود تا نصب دو اتچمنت به طور جداگانه، نکته مهم تر این است که در مورد اتچمنتهای متصل به بند احتمال کنده شدن و بلعیدن کمتر میباشد.
3- ارتودنسی دندانهای دارای تاج کلینیکی کوتاه.به طور کلی لبه بند یا باید مختصری زیر لثه برود یا اینکه حداقل 2 میلیمتر با لثه فاصله داشته باشد، به طوریکه ناحیه عریان را بتوان تمیز نمود. اگر اتچمنت ها (تیوب یا براکت) به بند متصل باشند.وقتی که بند در محل قرارمی گیرد می تواند کمی لثه را جابجا نماید. اتچمنتهایی که باند می شود، به سختی می توانند این کار را انجام دهند. تصمیم گیری در خصوص بند گذاری یا باند کردن پره مولرهای دوم در نوجوانان اغلب به طول تاج کلینیکی دندان بستگی دارد.
4- ارتودنسی دندانهایی که سطح آنها برای باند کردن مناسب نیست.تقریباً غیر ممکن است برای دندانهایی که سطح آنها با آمالگام یا فلز قیمتی پر شده است بتوان اتچمنت باند نمود. چنین دندانهایی نیاز به بند گذاری دارند. باند کردن روی ترمیم های پرسلن مشکل می باشد، گرچه می توان این کار را با شکستن جلای روز سطح پرسلن و به کارگیری یک Coupling Agent برای بهبود چسبندگی ماده باندینگ انجام داد. حتی تحت بهترین شرایط استحکام باند (Bond Strength) اتچمنت به پرسلن ضعیف است و آماده سازی بعضی از سطوح ترمیم نشده نیز برای باندینگ بی نهایت مشکل است نمونه این موارد فلوروزیس می باشد. در این موارد گذاشتن یک بند در همان ابتدای کار بهتر از یک سری باند کردنهای ناموفق است.
گرچه استثناءهایی در ارتودنسی وجود دارد ولی در ارتودنسی امروزی برای دندانهای قدامی تقریباً همیشه باندینگ اتچمنت ها ترجیح داده میشود روز دندانهای پره مولربند یا براکت به کار برده میشود که این به طول تاج کلینیکی آنها و اینکه آیا این دندانها نیاز به اتچمنت لینگوال دارند یا نه بستگی دارد و برای مولرها مخصوصاً اگر سطوح باکال و لینگوال هردو،نیاز به اتچمنت داشته باشند معمولا، بند ترجیح داده میشود به این ترتیب معلوم میشود که در ارتودنسی



پاسخ



موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 8 1396/10/18 - 03:44 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 6 1396/10/5 - 07:31 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 12 1396/9/28 - 02:56 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 14 1396/9/20 - 05:36 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 33 1396/7/2 - 06:29 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 38 1396/6/29 - 02:28 عصر
آخرین ارسال: tazeha
  ارتودنسی ثابت tazeha 0 45 1396/6/23 - 03:58 عصر
آخرین ارسال: tazeha

پرش به انجمن:



کاربران در حال بازدید این موضوع:

1 مهمان